قسمت پنجم اتاق آبی / رودررو با صادق فرامرزی، نایب رییس نصر تهران

فرامرزی در پاسخ به این سؤال که فکر می‌کردید عمر مدیریتی خودتان هم یک سال باشد می‌گوید: «در شرکت‌های خصولتی و دولتی تیم با تیم عوض می‌شود و این واقعیتی است که وجود دارد و وقتی نفر جدید می‌آید، تیم معتمد خودش را بر سرکار می‌آورد و فکر می‌کنم همه مدیرانی که چندین دوره جابه‌جا شدند با این موضوع کنار آمدند. این دوره کوتاه مدیریتی ممکن است باعث شود مدیران تصمیمات هیجانی بگیرند که عجیب نیست. مدیریت در دوره‌های مختلف تعاریف متفاوتی داشته است. خیلی سال پیش به کسی می‌گفتند مدیر که برنامه‌ریزی کند. بعدها گفتند مدیر کسی است که متعهد به نتیجه باشد و الان کماکان در دوره‌ای هستیم که می‌گویند مدیر باید خلق ارزش کند.»
او ادامه می‌دهد: «با توجه به طول عمر مدیریتی زیر یک سال، طبیعی است که وقتی یک مدیر به این جمع‌بندی می‌رسد، نتیجه می‌گیرد که فرصت برای خلق ارزش احتمالاً نداشته باشد و سعی می‌کند در دو الی سه ماه اول یک اثر بگذارد. چند ماه اول انتصاب به دلیل اینکه گرفتاری سازمان هنوز در مدیر جدید رسوخ نکرده و پرسنل از مدیر جدید شناخت کامل ندارند؛ در نتیجه مدیر می‌تواند درست‌تر پرسنل را به کار بگیرد. همچنین حرف‌شنوی سازمان بالاسری مخصوصاً در سازمان‌های خصولتی و شرکت‌های زیرمجموعه بانکی در ماه‌‌های اول به دلیل اینکه مدیر تازه منصوب شده بیشتر است.»
اما به سبب تجارب فرامرزی در صنعت بانکی کشور و فعالیت‌های صنفی که از سوی او به طور جدی دنبال می‌شود، گفتگوی این هفته میثم سلیمانی در اتاق آبی سمت و سوی دیگری هم پیدا کرد. از ماجرای کارمزد و حواشی اخیر آن تا روزهای تلخ و پرالتهاب ۱۴۰۱.