تنظیم گری از دریچه نوآوری تحقق می یابد

در دنیــا، در هــر حــوزهای کــه یــک کســبوکار نویــن شــکل میگیرد، رگوالتورهــای آن حوزه متناســب بــا نوآوری ایجادشــده دچــار چالش ً مدیران و نهادهای تصمیمگیر به رویکردهای میشوند؛ چراکه معموال بوروکراتیک و سلسلهمراتبی عادت کردهاند و به واسطه ساختار سنتی حاکــم، ایــن نهادها بهشــدت ریســکگریز بــوده و نــوآوری را تهدیــدی بزرگ بــرای خود میپندارند. در مقابل، کسبوکارهای شکلگرفته؛ چابک، نوآور و به دور از ساختارهای بوروکراتیــک هســتند. در نتیجه تقابــل آنها این میشــود کــه رگوالتور اجــازه نمیدهد کسبوکار در زمان مناســب وارد بازار شــود؛ بنابراین خطر از بین رفتن نوآوری افزایش مییابد. رویکردی که در چند سال اخیر شکل گرفته و به نهادهای رگوالتور و کسبوکار کمک میکند به درک مشترکی از نیازها و تفاوتها برسند و شاید تقابل با یکدیگر را به تعامل با یکدیگر تبدیل کنند، اســتفاده از بستر ســندباکس رگوالتوری )محیط آزمون تنظیمگری( است. از طرفی ســندباکس رگوالتوری به کســبوکارها کمک میکند تا محصوالتشــان را در محیطی کنترلشده، آزمایش کنند؛ در حقیقت سندباکس نقطه تماسی بین صنعت و رگوالتور فراهم میکند تا همدیگر را بهتر بشناسند، درک صحیحی از ریسکها پیدا کنند و در یک محیط رگوالتوری امن بر توســعه نوآوری نظارت داشــته باشــند. از طرف دیگر سندباکس به رگوالتورها این امکان را میدهد که قوانین خود را تعدیل کنند؛ چراکه بعضــی از فناوریهــا بهراحتی بــا چهارچوبهای موجــود همخوانی ندارنــد. به عبارتی ســندباکس برای رگوالتورها نوعــی فرصت یادگیری بــه وجود میآورد تــا بتوانند هنگام رویارویی با مدلهای کسبوکار نوین نقش خود را بهتر ایفا کنند.